Hiveworks is een online stripplatform waarop meer dan 180 webcomics te lezen zijn. Sinds 2011 wordt het platform gerund door Xellette Velamist en Isabelle Melançon. Zij bouwden het imperium uit door Kickstarters te begeleiden en auteurs de mogelijkheid te bieden via het platform boeken, prints en merchandise te verkopen. Hiveworks-strips grossieren in prijzen en zijn succesvol, maar sinds Melançon in 2024 opstapte, blijkt dat er van alles aan de hand is bij Hiveworks. Het werd pas echt op scherp gezet nadat de Hiveworks Guild, een groep van 100 stripmakers, een openbare brief publiceerde waarin alle vuile was naar buiten werd gebracht. Tamara Ansing zocht het uit en ontdekte hoe ernstig de situatie is.
Hiveworks Comics, ook kortweg Hiveworks genoemd, is binnen de online stripwereld een begrip. Het stripplatform werd in 2011 opgericht door Xellette “Xel” Velamist. Met succes want tien jaar later staat ze op de Forbes’ lijst 30 under 30 Art & Style. Klassieke webcomics zoals Cyanide & Happiness, Girl Genius, Saturday Morning Breakfast Cereal en Awkward Zombies vonden hun thuisbasis op Hiveworks.
Toch worden deze titels niet snel met Hiveworks geassocieerd, omdat zij eerder al heel populair waren. In plaats daarvan werd Hiveworks gezien als een plek waar veelbelovende makers hun webcomics op een hoger niveau konden tillen. Hiveworks beloofde de makers ondersteuning, zowel bij het maakproces, marketing en geprinte publicaties, maar beloofde ook dat de rechten van de strips bij de makers bleef. Hiveworks wordt vaak geprezen om de succesvolle Kickstarters die zij organiseren, waardoor makers de kans krijgen om hun digitale strips fysiek te publiceren. In totaal heeft Hiveworks via Kickstarter zo’n vijf miljoen dollar opgehaald. Daarnaast biedt Hiveworks via Hivemill makers de optie om hun boeken, prints en andere merchandise te verkopen. Kortom: Op het eerste oog lijkt Hiveworks een prima deal voor striptekenaars.
Hiveworks zegt zelf op hun website meer dan 180 webcomics te ondersteunen. Van die 180 zitten er absolute toppers tussen. Denk bijvoorbeeld aan Tiger, Tiger van Petra Erika Nordlund, die in 2019 voor een Eisner voor de Beste Webcomic werd genomineerd. Of aan Witchy van Ariel Ries, die tweemaal voor de Ignatz Award voor Outstanding Online Comic werd genomineerd en die in 2020 ook daadwerkelijk won. 
In 2023 waren er zelfs twee Hiveworks strips die voor diezelfde prijs waren genomineerd, namelijk Alexander, the Servant & the Water of Life van Reimena Yee en Ride or Die van Mars Heyward. Heyward zou uiteindelijk de prijs mee naar huis nemen. En dan hebben we het nog niet eens over makers die hun eerste succes bij Hiveworks hebben gehad, zoals Taylor Robin, die vorig jaar het uitstekende Hunger’s Bite heeft uitgebracht en op Hiveworks Never Satisfied heeft gepubliceerd. Of aan Ngozi Ukazu, die met haar Check, Please meerdere prijzen heeft gewonnen en waarvan de geprinte versie zelfs op de New York Times Bestsellers List gekomen is. Kortom: Hiveworks staat bekend als een platform waar je kwalitatief hoge strips kan vinden die ook buiten de online wereld indruk maken.
Niet alles koek en ei
Tegelijkertijd gingen er al geruchten rond dat lang niet alles koek en ei was bij Hiveworks. Het is sinds 2021 niet meer mogelijk om een pitch naar Hiveworks in te sturen. 
Makers werden alleen op uitnodiging tot Hiveworks toegelaten. Een vreemde beslissing voor een platform die beweert makers te ondersteunen. Hiveworks-makers deelden online dat zij frustraties hadden met de communicatie en begeleiding vanuit Hiveworks, wat er uiteindelijk toe leidde dat Isabelle “Isa” Melançon, de hoofdredacteur en operationeel directeur, in 2024 opstapte. In april 2025 liet Hiveworks weten te stoppen met het printen en uitgeven van fysieke boeken. Ook waren er verschillende makers die in de loop van 2025 bekend maakten dat zij Hiveworks gingen verlaten. Er borrelde duidelijk iets. Hoe ernstig de situatie was, werd pas op 12 januari 2026 bekend, toen op the Cartoonist Coop een openbare brief van The Hiveworks Guild werd gepubliceerd. The Hiveworks Guild is een groep van zo’n honderd makers die bij Hiveworks betrokken waren of nog steeds zijn.
Wie het hele statement doorleest valt van de ene verbazing in de andere. Volgens The Hiveworks Guild zijn de eerder genoemde Xel en Isa de grootste problemen binnen de organisatie. Beiden toonden volgens het document onprofessioneel gedrag. Zo zou Xel geregeld persoonlijke berichten naar makers sturen en informatie delen over Hiveworks die hen niks aangingen. Isa was op teveel plaatsen in de bedrijfsvoering betrokken, waaronder vrijwel de gehele administratie, communicatie naar buitenlandse uitgevers, redactiewerk en HR. Volgens het document klaagde Isa over de hoge werkdruk en haar gezondheid, terwijl ze tegelijkertijd nieuwe projecten aannam.
Communicatie met de makers was niet transparant. Isa en Xel gaven de striptekenaars onduidelijke of tegenstrijdige berichten als het ging om het krijgen van de beloofde ondersteuning. 
Makers kregen te horen dat er een “wachtrij” was voor de hulp die werd geboden. In de praktijk betekende dit dat makers jarenlang op hun handen moesten zitten, terwijl ze zagen dat andere striptekenaars die zich pas hadden aangesloten of helemaal geen onderdeel uitmaakten van Hiveworks wél die ondersteuning kregen. Het statement zegt dat andere medewerkers van Hiveworks bevestigden dat er helemaal geen lijst was, maar dat Isa degene was die besloot of een maker wel of geen ondersteuning kreeg. Hiveworks-makers kregen standaard een redacteur toegeschreven, maar in de praktijk was ondersteuning optioneel. Het document beschrijft dat er veel strips op Hiveworks niet geredigeerd werden, maar waar een redacteur wel de credits voor kreeg. De redacteurs die wél hun werk deden, leken vaak het verhaal niet te begrijpen. Het was zelfs de vraag of ze het ooit gelezen hadden, waarmee hun feedback nutteloos was.
Schulden en diefstal
Xel en Isa handelden vaak als tussenpersoon tussen partijen (zoals externe uitgeverijen) en Hiveworks stripmakers. Striptekenaars werden niet meegenomen in deze gesprekken, waardoor ze in het duister bleven over wat er precies over hun intellectuele eigendom werd besproken.
De makers die zich bij Hiveworks aansloten zouden betaald moeten worden voor de advertenties en bezoekers op hun site, maar kregen wisselend uitbetaald. Ook werd het niet duidelijk waar die verschillende bedragen precies vandaan kwamen. Xel en Isa zouden denigrerend naar de makers toe praten. Makers klaagden over het gebrek aan marketing van hun strip, maar werden tegelijkertijd ontmoedigd om hun eigen werk buiten Hiveworks om te promoten. Xel en Isa zouden het niet vertrouwd vinden dat stripmakers hun eigen promotie gingen doen. Makers moesten dankbaar zijn dat ze door Hiveworks uitgekozen waren. The general tone was always, “We have accepted your comic, but we don’t like it, nor do we believe in it. You should have done it my way.”, aldus het document.
Het is maar een greep van alle misstanden die in het statement staan. De Hiveworks Guild heeft al in 2023 de eerste gesprekken met de directie van Hiveworks gehad, maar daar kwam weinig uit. Hiveworks, die zich voorheen omschreef als een “independent comics publisher and creative studio”, gaf bij de Guild aan geen uitgeverij te zijn, maar een “service provider” die de makers als “cliënten” had aangenomen. Gesprekken kwamen pas echt op gang nadat Isa Hiveworks verliet en Xel uit de gezamenlijke Discord server stapte, waardoor de rest van het Hiveworks team vrijuit kon spreken. Daaruit bleek dat Xel en Isa financieel onverantwoordelijk hebben gehandeld, waardoor Hiveworks een schuld van $340.000 open had staan, onder andere voor de Kickstarter en website hosting kosten. Daarnaast bleek dat er $15.000 gestolen was en Hiveworks hun personeel nog $17.000 verschuldigd was. Volgens het statement wilde het overgebleven Hiveworks team een Kickstarter beginnen om de schuld af te lossen, een plan dat de Guild naar eigen zeggen afwees. De problemen van Hiveworks leken daarmee te groot om op te lossen.
Grensoverschrijdend en respectloos
Het statement van The Hiveworks Guild brachten meer verhalen naar boven. Claire Niebergall (Phantomarine) beaamt de verhalen over de denigrerende communicatie waarin Claire constant onderuit wordt gehaald. 
Zo deelt ze een screenshot van een gesprek wat zij met Isa heeft gehad, waarin Isa Claire feliciteert met het behalen van 2 miljoen views, om haar vervolgens in te wrijven dat Isa’s eigen strip meer dan 8 miljoen views heeft behaald. Meg Syv (Daughter of the Lilies) deelt een verhaal over de onduidelijke communicatie vanuit Hiveworks. Zo werd een vraag over de verkoop van digitale boeken beantwoord met “Dit gaan we voorlopig niet doen omdat het warenhuis dan overbelast wordt.” Toen Syv vroeg hoe de verkoop van digitale items een fysiek warenhuis belast, werd die opmerking als grensoverschrijdend en respectloos weggezet.
Het meest bizarre verhaal komt van August Brown, co-auteur van The End. Hiveworks zou Brown en zijn partner in 2013 onder druk hebben gezet om een Kickstarter te beginnen. Ondanks dat de Kickstarter 305% van de behaalde opbrengst had behaald, kreeg Brown te horen dat het geld op was. De schuld werd bij Brown en zijn partner neergelegd. 
Omdat zij in Canada woonden, zouden zij de verzendkosten verkeerd hebben berekend. Zo zou alles buiten het budget zijn gevallen. Brown en partner werden verzocht de boeken zelf stukje bij beetje te versturen en de verzendkosten bij Hiveworks te declareren, waardoor het zes maanden duurde totdat alle boeken verzonden waren. Brown hoorde later pas waar het geld écht naar toe was gegaan: Xel had een deel van Brown’s Kickstarter geld en een deel van twee andere Kickstarters zichzelf toegeëigend en daar een auto van gekocht. Dit werd ook door andere medewerkers van Hiveworks bevestigd.
En wat nu?
De grote vraag is natuurlijk: Hoe nu verder? Hiveworks bestaat nog steeds en Xel is als enige eigenaar van Hiveworks nog altijd actief. In het statement van The Hiveworks Guild staat dat Hiveworks op dit moment door een kleine crew in stand gehouden wordt, maar de vraag is natuurlijk hoe lang dit vol te houden is. Een deel van ex-Hiveworks tekenaars heeft zich bij het Chimera Comics Collective aangesloten. 
Een ander deel is voor zichzelf begonnen, of hebben hun werk op het inmiddels antieke webcomic platform Comic Fury geplaatst. Af en toe klinken er geluiden dat makers terug willen naar de ouderwetse webring, waarbij verschillende webpagina’s naar elkaar toe linken en elkaar op die manier promoten. Het is echter de vraag of die methode anno 2026 nog écht werkt, omdat webcomiclezers tegenwoordig erg platform-trouw zijn en niet zo snel buiten hun vaste apps strips opzoeken. Ook is de klassieke webcomic zoals die op Hiveworks te lezen is, niet zo telefoonvriendelijk als de gemiddelde webtoon. Hiveworks werd als het laatste grote bastion van de klassieke webcomic gezien, waardoor de kans groot is dat een platform als Webtoons alleen nog maar meer invloed gaat krijgen. Aan de ene kant is het nog te vroeg om te zeggen dat de ondergang van Hiveworks ook het einde van de klassieke webcomic betekent. Tegelijkertijd lijkt het er op dat het schandaal rondom Hiveworks Comics een kantelpunt voor webcomics kan worden.
