Kapitein Harlock is een van de meest iconische figuren uit de Japanse anime. De tekenfilmserie is eind jaren ‘70 en begin jaren ‘80 in veel landen op televisie geweest en sindsdien is er het nodige nieuwe materiaal verschenen. Zelfs wie de tekenfilms nooit heeft gezien, kent het beeld van de eenogige piraat met de lange cape en een jongensachtige lok voor zijn gezicht. De oorsprong van de anime is echter een manga die heel wat minder bekend is buiten Japan. De serie liep van 1977 tot 1979 en pas een aantal jaar geleden verscheen een complete Engelstalige bundeling bij Seven Seas Entertainment.
Ook Fransman Jérôme Alquié groeide op met de tekenfilms en hij besloot – geïnspireerd op zijn jeugdherinneringen – een eigentijdse stripversie van Kapitein Harlock te lanceren. Die strip, niet op manga- maar op Europees albumformaat, verschijnt nu in drie delen bij uitgeverij Daedalus, onder de titel Kapitein Harlock, herinneringen van de Arcadia.
Voor wie de figuur niet kent: de verhalenavonturen van Kapitein Harlock (of Albator zoals hij in het Frans heet, omdat de oorspronkelijke naam te veel deed denken aan kapitein Haddock) zijn een space opera zoals die eind jaren ‘70 enorm in de mode waren. Het verhaal speelt zich af in het jaar 2977. Het leven op aarde is vrijwel onmogelijk geworden. De regering op aarde is lui en incapabel, maar er is nog een vorm van rebellie in de persoon van de piratenkapitein Harlock, die met zijn bemanning op het schip de Arcadia in de ruimte bivakkeert.
De strip van Alquié begint op de zelfde manier als de oorspronkelijke manga: de aarde wordt bedreigd door het Mazon-volk. Dat wil de aarde overnemen en ze laten hier een grote zwarte bol neerstorten. Een wetenschapper die de bol wil onderzoeken en op het punt staat het gevaar te onderkennen, wordt vermoord door gesluierde vrouwen die daarna opbranden als papier. Het zijn de vooruitgeschoven pionnen van de Mazon. De zoon van de wetenschapper sluit zich aan bij kapitein Harlock en samen gaan ze de strijd aan om de aarde te redden.
Waar Alquié zich voor zijn verhaal liet inspireren door de oorspronkelijke manga, liet hij zich voor de vormgeving van zijn moderne Harlock-interpretatie inspireren door de anime. Wie het oorspronkelijke werk van bedenker Leiji Matsumoto weleens gelezen heeft, weet dat dat maar goed is ook. De manga gooide destijds hoge ogen om de spannende verhaallijn, maar niet om de houterige tekeningen die vooral een slechte kopie waren van het werk van manga-godfather Osamu Tezuka. De latere anime zag er beduidend beter uit. Dat geldt helemaal voor deze moderne stripbewerking, vol strakke computerinkleuring en vele pagina’s waarin de tekeningen zonder benauwende kaders van de pagina afspringen.
Alquié zocht destijds contact met Matsumoto en die gaf vlak voor zijn dood in 2023 nog zijn akkoord voor de moderne, Europese herbewerking van zijn schepping. De Fransman is er in geslaagd de vijftig jaar oude manga weer toegankelijk te maken voor een nieuw publiek. Of de manga-lezende jeugd ook geïnteresseerd is in een manga-verhaal op klassiek albumformaat, is lastig te voorspellen. Maar het is in elk geval interessant te zien hoe Alquié een poging waagt om de Japanse en Europese striptraditie te mixen. En mocht de jeugd het niet oppakken, dan is deze strip altijd nog interessant voor de lezers met jeugdsentiment die net als Alquié als kind naar de tekenfilms keken.
Jérôme Alquié – Kapitein Harlock 1: De ijskoude vingers der vergetelheid. Daedalus. 56 pagina’s. softcover. € 10,95.
