Een ongeluk met een transport van giftig afval, een stel tieners dat muteert en een bedrijf dat zo snel als mogelijk de boel probeert ‘op te knappen’. Dat en een gezonde dosis maatschappijkritiek zijn de ingrediënten voor een nieuwe reeks Toxic Avenger.
In 1984 maakte de wereld kennis met de zwaar misvormde Melvin Junko die het met een dweil opneemt tegen al het kwaad in zijn stad. De cultfilm Toxic Avenger kreeg meerdere vervolgen, een tekenfilmserie, een musical en zelfs een reeks comics uitgegeven door Marvel. Een rebootfilm wordt deze zomer uitgebracht en nu is er ook een nieuwe comicreeks rondom de antiheld.
De Toxic Avenger wordt al heel lang niet meer uitgebracht door Marvel, maar heeft bij de kleine uitgeverij Ahoy Comics een nieuw onderkomen gevonden. En daar past de altijd al subversieve en deels maatschappijkritische titel ook veel beter. Ahoy staat bekend als uitgever van satirische comics over politieke complotten, de macht van multinationals, de waanzin van religie en de onmacht van de gewone mens.
Matt Bors is aangetrokken als schrijver van de reeks en heeft een achtergrond als politiek cartoonist en columnist. Voor het tekenwerk koos Ahoy voor Fred Harper die begin jaren 90 een tijd werkte aan Animal Man voor DC, maar illustraties heeft gemaakt voor grote titels als The New York Times en The Wall Street Journal. Een creatief duo dat met recht gezien mag worden als relatieve outsiders binnen de comicswereld en die keuze pakt goed uit.
Het gevaar van dit soort reboots zit hem vaak in het hervertellen van een al bekend verhaal: de hero’s journey van een nobody, via het verkrijgen van (super)krachten naar het redden van de wereld. Bors kiest ervoor ergens op driekwart van dat tijdpad te beginnen en via niet-chronologische flashbacks het ontstaansverhaal te vertellen. Daarmee verrast hij lezers die al overbekend zijn met The Toxic Avengers, maar nieuwkomers krijgen toch antwoord op belangrijke vragen.
Bors gebruikt de reboot ook om hedendaagse onderwerpen onder de aandacht te brengen, zoals de opkomst van nepnieuws, het wantrouwen tegenover gevestigde media, het opruien door populisten en de greenwashing door multinationals. Allemaal onderwerpen die naadloos passen in het verhaal van een tiener (de nieuwe Toxic Avenger is nog geen conciërge) die wordt getreiterd op sociale media en woont in een klein plaatsje waar een groot bedrijf achter de schermen de lakens uitdeelt.
De originele Toxic Avenger film van bedenker en regisseur Lloyd Kaufmann viel naast de satirische ondertoon op vanwege het hoge slapstickgehalte in combinatie met zwaar aangezette horror. Met zijn op Robert Crumb lijkende tekenwerk sluit Fred Harper goed aan bij de stijl van die film. Harper tekent geen overgestileerde supermodellen, maar mensen met tekortkomingen, en wat grotesk moet zijn is dat ook. De tekenstijl doet vanwege kleurgebruik ook veel denken aan dat van Rick Veitch en John Totleben voor Swamp Thing.
Momenteel bestaat een groot deel van het comicslandschap uit reboots van materiaal uit de jaren ’80 en ’90. Zo kan de nostalgische comicslezer zich vergapen aan nieuwe avonturen van Transformers, G.I. Joe, Teenage Mutant Ninja Turtles, Thundercats en Terminator. Dit eerste deel van Toxic Avenger is natuurlijk ook te plaatsen in die trend waarbij gemikt wordt op een doelgroep die vanwege nostalgische redenen besluit een titel op te pakken. Maar daarnaast is deze Toxic Avenger een origineel getekend, sympathiek, vermakelijk verhaal dat met beide groene gemuteerde benen in de hedendaagse maatschappij staat en genoeg kwaliteit en aanknopingspunten biedt voor meerdere vervolgen.
Matt Bors & Fred Harper – Toxic Avenger. Ahoy Comics. 136 pagina’s. $17.00
