Zomertijd. Alle uitgevers zijn op vakantie en laten de boel de boel. Allemaal? Nee, één uitgever gaat onverdroten verder. Of ze plannen het beter, want zonder Silvester had deze rubriek voor het eerst sinds 1976 zo goed als droog gestaan. Hoe dan ook, zonder omhaal en in dezelfde vaart als die jullie van ons gewend zijn: Kort van stof.
Kinderen van de hemel (Silvester): We zijn niet de allergrootste fans van scenarist Desberg, daarvoor is zijn aanpak vaak te ouderwets, maar we moeten toegeven dat we dit boek graag gelezen hebben. Desberg verweeft vakkundig de belevenissen en besognes van drie personages rond en door elkaar heen, en trekt parallellen met Bijbelse tijden. Het feit dat één van de hoofdrolspelers een archeoloog is, gespecialiseerd in het oude Rome, en dat de strip zich afspeelt voor het losbarsten van WOII, geven het verhaal cachet. Tel daar de prachtige, met ruw penseel vormgegeven tekeningen van Vrancken bij op en je krijgt de beste strip die Desberg in tijden afleverde.
Te Paard! 10 – Hooi heiligt de middelen (Silvester): Een strip vol gags rond paarden. Als volleerd stripkenner weet u vast al dat dat wil zeggen dat de ene grap al wat grappiger is dan de andere. Houdt u daarbij ook in het achterhoofd dat jonge kinderen een ander, om niet te zeggen minder goed ontwikkeld gevoel voor humor hebben. De grote kracht van de Te paard! reeks ligt vooral in de mooi uitgewerkte personages. Elk paard heeft eigen grappige karaktertrekken. De tekeningen zijn ook niet mis, wat maakt dat elk kind dat een zweem van interesse toont in dit edele rijdier deze strip niet zal versmaden.
Horologiom Boek 1 en 2 (Silvester): Horologiom loopt in het Frans al sinds 1994 en is in Frankenland een bescheiden klassieker. Silvester geeft de reeks in het Nederlands nu de luxe behandeling door ze in mooie hardcover integrales op groot formaat uit te geven. Een meesterzet, want dat zet de prachtige tekeningen nog meer in de verf. Het verhaal handelt over een stad waar alles volgens strikte regeltjes verloopt totdat een onstuimige buitenstaander zand in de mechaniekjes komt strooien. U begrijpt natuurlijk meteen dat dit een parabelachtig sprookje is. De ingrediënten zijn perfect in evenwicht: poëtisch, maar niet pompeus, vol emotie maar nooit melig en grappig maar nooit flauw. De vlotte en natuurlijke dialogen maken het geheel af. We kunnen zonder twijfel zeggen: één van de beste strips (die we) van de maand (besproken hebben)!
Don Quichot van la Mancha (Silvester): De gebroeders Brizzi scoorden laatst met hun adaptatie van Dante’s hel, dus het mag niet verbazen dat uitgeverij Silvester nu ook hun andere werk uitgeeft. Dit boek is op exact dezelfde leest geschoeid als Dante’s hel, het is namelijk een vrij getrouwe adaptatie van het origineel. Daardoor kent het ook dezelfde voor- en nadelen. De tekeningen, perfect uitgewerkte potloodgrijzen, afgewisseld met verbluffende platen in kleur, zijn magistraal. Het verhaal is best oké, maar we vallen er niet van omver wegens té getrouw aan het bronmateriaal. Wie het verhaal van Don Quichot nog niet kent, zal hier echter een heel vette kluif aan hebben. Lees hier een andere, uitgebreide recensie.
Onmenselijk: De essentie (Daedalus): Op een verafgelegen planeet is de primitieve mensheid verdeeld in vier stammen die allemaal, handig voor de scenaristen, één van de vier elementen als totemnaam gekozen hebben. De planeet blijkt bovendien een levende geest te hebben en dan zijn er ook nog enkele technologisch wél goed onderlegde mensen die op de planeet gecrasht zijn. De belangen van deze verschillende groepen botsen al snel met elkaar. Op zich is de psychologie en de karakterontwikkeling in dit boek iets te simpel naar onze smaak. Maar omdat we zien waar de makers heen willen en kunnen, zien we dat voor één keertje door de vingers. Vooral omdat het een bestemming betreft waar wij ook graag willen vertoeven. Ook de tekeningen, en vooral de exotische fauna en flora, maken daarbij veel goed.
Greenwood 1 – Urania de heks (Silvester): Greenwood is een nieuwe stripreeks over de avonturen van verschillende jonge dieren in een sprookjesbosachtige setting. De cast is goed gekozen met een vos, twee konijnen, een spin, een vleermuis en een uiltje. Hun belevenissen zijn spannend en inventief, maar het zijn vooral de schattige tekeningen die dit album beter maken dan de concurrentie. Het verhaal wordt soms aangevuld met info over fauna en/of flora, wat een aardige bonus is. Hier en daar stootten we op een vreemd vertaald zinnetje, wat de schoolmeesteres in ons deed opzitten. De rest van de strip deed ons gelukkig weer, enigzins gekalmeerd, neerzijgen in onze makkelijke stoel.
Pol gaat op vakantie (Silvester): Pol bestond al toen wij nog klein waren en wij verorberden toen zijn avonturen met gusto. In dit zesde deel van de nieuwe reeks gaat hij op reis, met alle zotternijen van dien. Bij het lezen voelden we een lichte steek van melancholie, maar ook niet meer dan dat. We hopen dat we objectief zijn, maar de tekeningen, inkleuring en het verhaal halen het bij lange na niet bij de originele reeks. Bovendien kon een brave en trage reeks als dit tientallen jaren geleden zijn publiek vinden, maar we zouden ervan versteld staan als vele kleine kindjes van vandaag dit leesvoer spannend genoeg vinden.
Frigiel en Fluffy 8 – Aan het einde van de wereld (Silvester): Frigiel en zijn vrienden hebben eindelijk hun bestemming bereikt: De Farlands. True to form beleven ze ook daar een avontuur dat er voor de jongste lezers zal ingaan als een lekker ampulletje lachgas. Het is leuk om te zien dat de makers de personages heel goed in de hand hebben en dat de actie voortvloeit uit de persoonlijkheden. Slim geschreven, grappig (voor de doelgroep) en vlotte dialogen. Meer hoeft dat niet te zijn!
Goede reis? (Daedalus): Met een goed gevonden en originele premisse heeft deze strip alvast half gewonnen. Een groep vrienden beslist om een resem mensen van wie zij vinden dat ze het verdienen, middels een prijs voor een wedstrijd – “U heeft een reis gewonnen” – te ontvoeren naar een exotisch eiland om daar een idyllische samenleving te starten. Dan beginnen plots de communisten, het jaar is 1948, zich ermee te bemoeien. De makers verliezen na een halve strip echter de pedalen en de plot begint bokkensprongen te maken. Ook de vertaling laat hier en daar te wensen over. Slecht geëindigd is nog altijd half verloren.
Sol-13 (Silvester): De Hoge Raad der Sterren zendt een onderzoeksteam naar Sol-13 om de primitieve beschaving aldaar te bestuderen. Wanneer ze contact met hen verliezen wordt een reddingsmissie georganiseerd met één strenge regel: bemoei je niet met de plaatselijke politiek. Wanneer de leden van Jatreds team echter ontdekken dat er sprake is van slaven en uitbuiting gaan er stemmen op om de bewoners van Sol-13 een handje te helpen tegen de onderdrukker. Aantrekkelijke tekeningen en een goede plot. De personages handelen soms wel wat impulsiever (om niet te zeggen “dommer”) dan je van een goed getraind militair of hoogopgeleid wetenschapper zou verwachten, maar soit: iets moet de actie in gang zetten, dat kan dan evengoed ongeloofwaardig gemotiveerde onbezonnenheid zijn. Een sciencefictionstrip die goed is voor een half uurtje vertier, maar die men nooit bij de klassiekers zal rekenen.
Morgen – Akte 3 (Silvester): In de eerste twee delen maakten we kennis met twee heel verschillende werelden. De ene een soort jaren vijftig Utopie en de andere een apocalyptisch niemandsland. In dit derde deel beginnen de bewoners uit beide werelden meer en meer contact te krijgen met elkaar. Een heel dikke duim omhoog voor de plot en het mysterie, een duimpje naar beneden voor de nogal gekunstelde en vaak naïeve dialogen. Wie dat laatste met de mantel der liefde kan bedekken, mag de geldbeugel alvast bovenhalen voor een topper in het sciencefictiongenre.
De Legendariërs 20 – Koninkrijk der tranen (Silvester): De tijd is voorbijgevlogen, niet dat we ons altijd zo hard geamuseerd hebben, maar à la. Nee, we bedoelen dat De Legendariërs al aan hun twintigste album toe zijn. In tegenstelling tot veel andere langlopende reeksen hebben de Legendariërs nog niet veel aan kwaliteit ingeboet. Dat ligt wellicht aan de juiste dosis absurd kinetische actie en avontuur en de perfect geregisseerde ensemblecast. De cliffhanger aan het einde van dit boek belooft meer van hetzelfde in het volgende deel.
Normandië Juni ’44 10 – De tweede pantserdivisie van Generaal Leclerc (Silvester): Al tien delen lang laten de makers van Normandië Juni ’44 ons delen in de boeiendste verhalen van tijdens de climax van WOII. Dit tiende deel belicht de deelname van de tweede Pantserdivisie aan de bevrijding van Normandië. In tegenstelling tot heel wat van dit soort reeksen wordt het goed gestoffeerde dossier hier ook voorzien van een strip met aanvaardbare tekeningen en een spannende plot. De dialogen konden wel wat levensechter. Misschien ligt dat aan de originele tekst, maar dan had de vertaler gerust hier en daar wat creatiever en vrijer mogen werken. Desalniettemin één van de beste oorlogsstrips die er momenteel op de markt zijn.
Utopie Volume 1 (Daedalus): Ver in de toekomst leeft de mensheid in een utopie. Er zijn geen oorlogen, geen misdaden en dergelijke andere ongein meer. Je zult zien dat zich dan weer enkele rebellen zullen verzetten omdat deze perfecte maatschappij niet “echt” is. Alle gekheid op een stokje: dit concept is uiteraard zo oud als 1984, maar als grootheden als scenarist Rodolphe en tekenaar Griffo daar een strip op willen enten, hoor je ons niet klagen. Dit goed opgezette eerste deel doet ons uitkijken naar de volgende delen. Wel bizar dat ook in deze uitgave enkele taal- of typfoutjes staan. Bizar, omdat we dat absoluut niet gewend zijn van uitgeverij Daedalus. We zullen het aan een te vroeg ingetreden vakantiegevoel op de uitgeverskantoren wijten. Maar vanaf september worden we wel weer wat strenger.
Er was eens… De ruimte 1 – De wraak van de humanoïden (Silvester): Toen onze pa deze strip op onze recensiestapel zag liggen, begonnen zijn ogen vreemd te schitteren. Hij wauwelde wat over tekenfilms en Club Dorothée, maar zakte nadien weer weg in een welverdiend (of moeten we zeggen: van de huidige jeugd gestolen) pensioen. We hebben ons best gedaan, maar ons enthousiasme voor deze strip was heel wat minder. Het flauwe ruimtevaardersverhaaltje met heel spartaans en houterig getekende poppetjes kon ons niet bekoren. Hier is vast een, al dan niet waardig, ouder wordend publiek voor, maar voor meiden van onze leeftijd valt er wel wat beters te rapen op de stripmarkt.
