Kwamen we lekker tot rust in januari? Om de drommel niet. We hadden heel wat strips weg te werken. Gelukkig maar want iedere karige maand is een maand verloren. We gingen ook weer in sneltreinvaart aan de slag en leverden de eerste van het nieuwe jaar af. De eerste van wat? Van uw favoriete rubriek Kort van stof, natuurlijk!
Broosmoedig (Oogachtend): Sabien Clement verblufte vijf jaar geleden, samen met Mieke Versyp, mens en dier met de prachtige graphic novel Vel. Nu worden we verblijd met een zeldzaam prachtig solowerkje. In Broosmoedig doet Clement verslag van haar worstelingen met grote en kleine gevoelens en Het Leven. Burnout? Depressie? Hooggevoeligheid? Doet er niet echt toe. Clement documenteert haar aanvaren met donkere en haar omarmen van lichte dagen middels observaties die voor de lotgenoot aanvoelen als een warm bad vol begrip. Haar tekeningen zijn dromerig en eerlijk. Clement houdt zichzelf en de lezer een spiegel voor waarin ze zich helemaal blootgeeft. Ze doet dat met humor en mededogen en schenkt daarbij bakken vol troost.
De wind in de wilgen – Integraal (Silvester): De wind in de wilgen is zo’n klassieker die al twintig jaar niet meer in druk is en waar relatief hoge prijzen voor worden neergelegd. Silvester verrast ons nu met een prachtige integrale. Het verhaal heeft nog niets aan charme en betekenis ingeboet. Mol en Rat, twee vrienden uit het Wilde Bos, beslissen om van een prachtige dag te genieten. Een andere bosbewoner, de rijke en verwaande Pad, strooit echter roet in het eten. Met ouderwets prachtige tekeningen vertelt Michel Plessix een verhaal dat als een sprookje gelezen kan worden, maar evengoed als een parabel die vandaag nog steeds even relevant is. Grote klasse!
De wind in de woestijn (Silvester): Uitgeverij Silvester is zo goed om ook de tweede cyclus van verhalen over de avonturen van Rat, Mol en Pad voor ons te bundelen. Van de vijf delen werden om onbegrijpelijke redenen de delen vier en vijf nooit vertaald, dus de uitgave van dit boek was heuglijk nieuws. In dit boek brengen de verhalen van een getatoeëerde zeerat het hoofd van Pad op hol. Hals over kop besluit die om op reis te gaan naar de Oriënt. Rat en Mol reizen hem achterna om hem te behoeden voor zijn eigen onstuimigheid. Het drietal beleeft vervolgens een hele hoop dromerige avonturen die wat weghebben van 1001 Nachten. Plessix permitteert zich om een nog filosofischere bril op te zetten voor een verhaal over hoe reizen je geest kan verruimen. Prachtboek.
Malefosse 21 – Geldgebrek (Daedalus): Intussen weten we allemaal wat we van Malefosse kunnen verwachten: een hele hoop politiek en religieus gekonkel aan het einde van de zestiende eeuw, gekruid met heel veel degengevechten en avontuur. Met dit eenentwintigste deel is de eindsprint ingezet voor een verhaal dat we al jaren met heel veel plezier lezen. Toegegeven: deze strip is wel heel erg klassiek, maar toch kunnen we genieten van de goed geconstrueerde ensemblecast, onverwachte tijdsprongen en de voortreffelijke tekenstijl.
Europa 3 – De verloren missie (Silvester): De mensheid heeft op Europa, de vierde maan van Jupiter, vreemde levensvormen ontdekt. De twee wetenschapsmissies die erheen gezonden werden, blijken zonder spoor verdwenen. De derde missie ontdekt een hele hoop mysterieuze aanwijzingen; bovendien blijkt er een verrader onder hen te zijn. Alsof die verhaallijn nog niet spannend genoeg is, verweven de makers die met twee andere verhaallijnen op Aarde, die slecht voor ons nagelbijten zijn. Wanneer Leo en Rodolphe samen een strip schrijven, stijgen ze boven zichzelf uit en is de som daadwerkelijk groter dan de delen. Topentertainment!
Anya 3 – De andere wereld (Silvester): Anya leeft ergens waar het altijd sneeuwt en waar magie nog bestaat. In dit deeltje gaat ze op tocht met een eenhoorn en komt ze in een andere, nog sprookjesachtigere wereld terecht. Een perfect verhaaltje voor het slapengaan voor de kleintjes gelardeerd met prachtige tekeningen van Besson waar ook mama of papa van kunnen meegenieten.
Godspeed 2 (Silvester): Lloyd werd in een vorig deeltje aangenomen als piloot voor Lexoil. Omdat hij een nogal impulsieve kerel is, rolt hij uiteraard van de ene verbluffende vlucht in het andere avontuur. Naast spanning en een vleugje humor is deze strip ook voorzien van een dramatische cliffhanger. Een uitstekende cocktail aan emoties dus. De tekeningen zijn voldoende glamoureus voor de jaren 1930 waarin het verhaal zich afspeelt. Enkel spijtig dat de vertaling wat steekjes laat vallen. Zo zegt iemand op een gegeven moment: “Dat was een sterk staaltje”. Van wat, daar hebben we het raden naar.
Voetbalbroers 2 – Teamgevoel (Silvester): Ezio is een toptalent in voetballen. De leider van een belangrijk spelersagentschap wil hem daarom graag inlijven. Er is echter één probleem: Florian, de broer van Ezio, is niet welkom. Voetbalbroers is een geslaagde mix van een spannende sportstrip met de energie van manga. Blind te kopen voor elk kind dat gek is op voetbal en strips.
Bloedkoninginnen: De drie Iuliae 3 – De prinses van de stilte (Daedalus): We schrijven juni 221 en Elagabal is keizer van het Romeinse rijk. We hebben allemaal al gehoord dat Caligula geen lieverdje was, maar Elagabal doet niet voor hem onder. De Iuliae uit de titel smeden complotten om Elgabal aan de macht te houden, dan wel van de troon te stoten. Met een vloeiend scenario en met een vlotte tekenstijl breien de auteurs een spannend einde aan hun drieluik, voorzien van heel wat onverwachte kronkels. Slay!
Greenwood 2 – De wedstrijd (Silvester): In het bos wordt een wedstrijd georganiseerd voor het bakken van de beste taart. De dieren gaan goedgemutst aan de slag, maar dat is buiten Moss de pad gerekend. Die is jaloers en tracht de wedstrijd te dwarsbomen. Greenwood is één van die zeldzame stripreeksen voor kinderen waar alles goed zit: een diverse en sympathieke cast, grappige verhalen met het hart op de juiste plaats, weetjes over de natuur, maar vooral: hoogst feeërieke en schattige tekeningen. Aanrader!
Kattenstreken 2 – De horde (Silvester): Elmo woont op een boerderij en leidt, samen met al zijn vrienden de boerderijdieren, een gezapig leventje. Daar komt echter verandering in wanneer ze aangevallen worden door een horde wilde en uiterst agressieve katten. Hoewel het scenario goed in elkaar zit zijn het vooral de tekeningen die met de eer gaan lopen. De beestjes in deze strip zijn expressiever dan menig mans- of vrouwmens in andere strips. We kijken al uit naar het volgende deel!
De dag waarop … Levens vervlochten raken (Daedalus): Een boek met wat men in het Engels zo mooi “slices of life” noemt, kan niet anders dan af en toe, cupidogewijs, recht in ons hart schieten. In kleine anekdotes onderzoeken de makers van dit boek wat het is om mens te zijn, lief te hebben, triest te zijn en opzichtig te koop te lopen met de eigen poweetische en hoogst diepzinnige gedachten. Dit boek komt vaak dicht bij het terrein van de zeemzoeterij, maar beroert ook soms de snaren van ons hart. Welke anekdotes binnenkomen en welke niet zal bij elke lezer verschillend zijn, maar wie fan is van gevoelens is bij dit boek aan het juiste adres.
Happy Campers 3 – Geluksmomentjes (Silvester): Een strip met gags over kamperen en enkele kwijlende kerels op de cover die staren naar een bikiniblondine met gigantische joekels. Wij dachten dat de cover meteen de toon zette voor de rest van de strip. Dat bleek deels waar te zijn. Het aantal licht aangebrande grappen ligt vrij hoog, het aantal flauwe ook. Dankzij het raak portretteren van de steeds terugkerende personages slagen de makers er toch in om van de camping een microkosmos te maken met vertrouwd aandoende kampeerders. De rake typering zorgt voor een broodnodige extra laag die het geheel hoger tilt dan andere gagstrips van dit allooi.
Frigiel en Fluffy 9 – Lanniel in gevaar (Silvester): In dit negende album met op Minecraft gebaseerde avonturen keren onze vrienden terug naar Lanniel, hun dorp. Ze ontdekken dat alle dorpelingen ontvoerd werden door een oude bekende. Er worden heel wat verhaaltechnische plantjes geoogst, waarvan in de vorige albums de zaadjes geplant werden door het aaneenknopen van heel wat losse eindjes. Na de finale gooien de makers het over een andere boeg met een einde dat een nieuw begin lijkt voor de volgende avonturen. Momenteel levert team Frigiel één van de betere strips voor de allerjongsten. Onmisbaar voor Minecraft-fans.
Het dagboek van Cerise 6 – Afgedwaald van de tijd (Silvester): Cerise doet in deze strip, haar dagboek duh, verslag van een grote wereldreis die ze maakt met haar mama, papa en Valentijn. Verwacht geen goed geconstrueerde plot, maar eerder rake observaties over wat het is om een tienermeid te zijn en heel veel boeiende weetjes over de landen en plekken die Cerise bezoekt. Wij moesten meerdere traantjes wegpinken bij het lezen van deze strip en voor een keer was dat niet omdat de kwaliteit ons tegenstond.
Twee naakte meisjes (Concerto): Stripmaker Luz nam Twee naakte meisjes, een doek van Otto Mueller, als basis om een heel bijzondere strip te maken. Het hele boek is getekend vanuit het gezichtspunt van het schilderij zelf. Zo volgen we de tocht van het doek door de geschiedenis: van de conceptie van het schilderij in 1919 tot op de dag van vandaag. We krijgen details over het leven van Mueller mee, maar vooral de opkomst van het nazisme en hoe die jongensclub met de, volgens hen, “ontaarde” kunst omging, staat centraal. Daardoor is niet alleen het grafische concept, maar ook het onderwerp van dit boek boeiend. Iedereen die een saai geschiedenislesje verwacht, mag die mening bijstellen, want Luz slaagt erin het verhaal te vertellen door in te zoomen op de emoties en tragedies van iedereen die in beeld komt. Prachtig boek, terecht veel bekroond.
Pol 7 – In Zwitserland (Silvester): We hebben het nooit onder stoelen of banken gestoken, maar deze voortzetting van de klassieke Pol-strips door een nieuw auteursteam streek ons nogal tegen de haren in. Vooral de tekeningen zijn van mindere kwaliteit in vergelijking met de strips uit onze jeugd. De verhalen bleven ook steeds generiek en weinig origineel. Deze nieuwe aflevering vertoont toch tekenen van iets meer originaliteit en onze vrienden beleven ook iets grappigere toestanden dan voorheen. Zo zie je maar: hoop springt eeuwig, of zoiets.
Te paard! 11 – Bestemming onbekend (Silvester): Een reeks met gags over paarden doet meteen het vermoeden rijzen dat we te maken hebben met een saaie formulestrip. En toch werden we verrast. Omdat de makers al elf albums lang aan de weg timmeren, zijn ze erin geslaagd hun paardjes elk een hoogst eigen en herkenbaar karakter te geven. De humor en gags vloeien voort uit de personages zelf en zijn niet van het type dertien in één dozijn en dat is de grote kracht van de reeks. Voor de liefhebbers van paarden zit er achterin ook nog eens een interessant dossiertje met wetenswaardigheden over deze edele viervoeter.
Laat ons bidden (Otheo): Randall Casaer levert met dit geïllustreerde kleinood een welkome portie troost af die wellicht uw leven zal veranderen. In een boekje vol serene en rustgevende illustraties tracht hij u tot stilstand te brengen. Wij noemen dat mediteren, maar Casaer noemt dat voor deze gelegenheid bidden. Op soms komische, altijd empathische wijze tracht Casaer ons de voordelen van zo weinig mogelijk doen inzichtelijk te maken. Een boekje als eiland van kalmte om zelf op te verpozen of cadeau te doen aan wie het nodig heeft.
De legendariërs 21 – De slag om het niets (Silvester): We moeten eerlijkheidshalve toegeven dat we deze strip maar moeilijk konden volgen. Dat ligt echter volledig aan ons: we zijn simpelweg niet thuis in de gigantische lore omheen de Legendariërs. Wat we wel kunnen zeggen is dat deze strip vooruitgaat. Zelden zagen we een strip met zoveel vaart, die bovendien in tekeningen wordt gegoten die barsten van de kinetische energie. Kinderen en andere mensen die wél thuis zijn in de wondere wereld van de Legendariërs zullen zich bijgevolg geen buil vallen bij de aanschaf van deze strip.
War Machines 7 – Centurion (Silvester): In deze reeks oneshots die verschillende modellen van tanks in hun natuurlijke habitat belicht, is het de beurt aan de Britse Centurion. We zien hem aan het werk in België, Korea en Vietnam. De tekeningen zijn van torenhoog niveau en hoewel de equipe van de tank vaak wisselt, wat weinig ruimte biedt voor diepgang, weten de makers toch sympathie voor hen op te wekken met geloofwaardige Britse humor. Het technisch en historisch dossier is goed gestoffeerd en de hardcoveruitgave ziet er prachtig uit. Dikke duim!
Marshal Bass 12 – De ondergang (Silvester): Marshal Bass is, met meerdere neuslengtes voorsprong, onze favoriete strip van uitgeverij Silvester. Het is daarom een bitterzoete kwestie dat dit twaalfde deel het laatste is, maar veel liever een mooi afgerond verhaal dan een strip die te lang aan de beademing blijft liggen. En wat een fantastisch einde is dit! De auteurs slagen erin om aan bijna alle voorgaande delen te refereren en een rits eerdere personages aan bod te laten komen, soms zelfs in één enkel plaatje. Zo maken ze van de twaalfdelige reeks één mooi gecomponeerde saga. Door een slimmigheidje met flashbacks die flash forwards worden, zien is geloven, krijgt bovendien de hele familie Bass elk hun eigen, niet altijd happy, einde. De beste westernreeks sinds Blueberry.
Carthago 15 – Hart der duisternis (Daedalus): Met het voorlaatste deel van deze blockbusterstrip bereikt de reeks helaas een punt waarop de rek er zichtbaar uit is. Het verhaal wil spannend en mysterieus zijn, maar verzandt in een opeenstapeling van clichés die doffer zijn dan de ogen van een depressieve ambtenaar die zonet de strop heeft gekozen. De stugge vertaling heeft één en ander gemeen met de tekeningen: houterig, stroef en zonder ritme. Ook op het vlak van karakterontwikkeling blijft het bijzonder mager. De personages blijven zo plat als een geplette pannenkoek. De tekeningen doen nog hun best om het hoofd van deze strip boven water te houden, maar kunnen het zinkende schip niet redden. Wat ooit een wild bruisende avonturenreeks was, voelt nu eerder als het brakke water in een stilstaande sloot.
Conquests 9 – Sahondra (Silvester): In de conceptreeks Conquests ontvluchtte de mensheid in reusachtige ruimteschepen de Aarde. Elk schip vloog naar een andere kanshebber voor een nieuwe thuisplaneet maar stuitte daar, uiteraard, op onvoorziene problemen. In dit deeltje is het de beurt aan het schip van de Afrikaanse Unie. We kunnen u, met de hand op het hart, vertellen dat dit één van de beste afleveringen uit de reeks is. De dreiging die de ruimtevluchtelingen moeten bezweren is één van de meest originele en onvoorspelbare tot nog toe. De toevoeging van een hele meute Afrikaanse dieren brengt extra spanning en de personages en hun relaties met elkaar worden geloofwaardig neergepend. Scifi voor de meerwaardezoeker.
Golden City 16 – De jacht op de metamorfen (Silvester): Ook al zijn we enorme fans van Golden City en tekenaar Malfin in het bijzonder, we moeten eerlijk zijn: de huidige verhaallijn is van bedenkelijke kwaliteit. Dit deeltje is al heel wat beter dan het vorige, maar de plot staat nog steeds extreem wankel en de motivaties en acties van de personages hebben meer weg van action painting dan van Rembrandt. Gelukkig beloven de laatste scènes, met excellente cliffhanger, verbetering in de volgende delen. De tekeningen zijn nog steeds van topniveau en fungeren als pleister op de wonde.
De glazen kroon 2 – Rozebeke, doodse vlakte (Silvester): “Een oorlog die nog geen honderd jaar oud is, zet Frankrijk in vuur en vlam.” Staat er op de achterflap van deze strip. Vreemd, oorlogen die zo jong zijn doen dat meestal niet. (Wellicht was een betere vertaling geweest: “Een oorlog die honderd jaar oud zou worden zet Frankrijk in vuur en vlam”, maar AI vertaalt nog niet zo heel erg goed natuurlijk.) Los daarvan is De glazen kroon wel één van de best getekende historische strips die momenteel op de markt zijn. Gelukkig lijkt de strip zelf wél door een persoon van vlees en bloed vertaald. Het verhaal zoomt in op de slag bij Rozebeke in 1382 en weet naast een verbluffend accuraat relaas van de geschiedenis ook heel wat emotie op te wekken dankzij de goed uitgewerkte personages.
Rei Sen Pacific 2 (Silvester): Deel 1 van deze reeks was een mooie aanzet en in dit tweede deel gaan alle remmen los. Daisuke is een Japanse gevechtspiloot die, samen met zijn lotgenoten, de geallieerden probeert te verjagen uit de Pacific. De interacties tussen de personages zijn rijker en van een hoger niveau dan we van dit soort WOII-strips gewend zijn, maar het zijn de luchtgevechten die de show stelen. Tekenaar Olivier Speltens slaagt erin om het soort actie op papier te kwakken waarvoor deze gepensioneerde nog weleens uit zijn bed wil komen. Machtig!
Grillige geschiedenis – De opstandelinge van Warschau (Silvester): Het verhaal van dit boek volgt enkele adolescenten die zich bij het Poolse verzet aansloten tijdens de opstand van 1944 in Warschau. We hebben een beetje onze buik vol van alle WOII-strips, maar het feit dat deze op zijn minst een, voor ons, onbekend hoofdstuk belichtte, maakte veel goed. Als je bovendien nog eens meerekent dat het loeiend spannende en emotionele verhaal gebaseerd is op waargebeurde feiten, dan krijg je helemaal de daver op het lijf. De tekeningen zijn aardig genoeg, wat dan weer de nogal stroef geschreven dialogen goedmaakt. De scenarist krijgt van ons 9 op 10 voor de plot, maar voor de dialogen moeten we hem spijtig genoeg een onvoldoende geven.
Dagboek van een krijger 9 – Op zoek naar de Farlands (Daedalus): De auteurs van deze strip voor de iets jongere lezertjes blijven trouw aan hun beproefde mix van humor, actie en puberdrama, al begint de formule wat sleet te vertonen. De zoektocht naar de mysterieuze Farlands geeft het verhaal vaart, maar inhoudelijk voelt het album meer als een tussendoortje dan als een echte stap vooruit. De tekeningen zijn dynamisch en helder, met voldoende visuele grapjes om jonge lezers bij de les te houden. Toch blijft de emotionele ontwikkeling van de personages aan de oppervlakte. De dialogen zijn vlot en toegankelijk, soms net iets té veilig. Fans van de reeks krijgen precies wat ze verwachten, maar wie hoopt op vernieuwing blijft wat op zijn honger zitten. Een onderhoudend deel, zonder echt te verrassen.
I.S.S. Snipers 5 – Halley (Silvester): I.S.S. Snipers heeft best een coole premisse: elk album gaat over een ander lid van een interstellair elite sniper-team. Bij het doorbladeren van het boek bleken tekeningen van hoog niveau en spatte de actie van de pagina’s. Genoeglijk knorrend nestelden we ons in onze luie zetel voor een halfuurtje knallende scifi. Vijf minuten later sloegen we de strip weer dicht. Door de stugge, google-translatevertaling was die spijtig genoeg onleesbaar voor ons, taalnazi’s die we zijn. We skimden nog even de achterflap, waar het Franse woord “source” duidelijk vertaald had moeten worden naar “hulpmiddel” of iets dergelijks, maar waarvoor iemand zonder taalgevoel het zomaar vertaalde naar “bron”. We namen hoofdschuddend de volgende strip van onze stapel. Maar goede tekeningen, dat wel.
De Spectaculairen 3 – Voelen nattigheid (Silvester): De Spectaculairen zijn een team van superhelden in een steampunk versie van een onbestemd Victoriaans Parijs. Geweldige setting natuurlijk, maar er is meer. Hoewel de strip over veel actie en een goede plot beschikt, is het vooral de absurde humor en de melige slapstick die het hem doen. De tekeningen van Poitevin zijn uiterst expressief en liggen aan de basis van de torenhoge kwaliteit van deze reeks. Eén van de beste humor slash avonturenstrips van het moment.
Chez Adolf 2 – 1939 (Daedalus): In dit tweede deel van de avonturen van Hitler nemen Rodolphe en Marcos de lezer op sleeptouw met een ongemakkelijk intieme blik op één van de donkerste figuren uit de geschiedenis. Door Hitler te tonen in zijn dagelijkse omgeving schuurt het album bewust tussen banaliteit en dreiging. Het scenario bouwt traag maar doelgericht spanning op. Marcos hanteert een sobere, realistische tekenstijl die de kilte van het verhaal versterkt. Niet elke scène is even scherp, maar de sfeer zit consequent goed. De strip stelt meer vragen dan hij beantwoordt, en dat is precies zijn kracht. Ongemakkelijke maar intrigerende lectuur die blijft nazinderen.
