De Italiaanse illustratrice Carlotta Dicataldo werkte na haar opleiding aan de stripopleiding in Reggio Emilia enige tijd voor het Disney-concern. Die invloeden zijn nog duidelijk terug te zien in het album Rebis dat zij maakte met scenarist Irene Marchesini. Zij leerden elkaar kennen op de opleiding.
Rebis speelt zich af in een middeleeuwse omgeving ergens in Europa en begint wanneer twee vrouwen op de brandstapel worden gezet. Een van de twee, Viviana, overleeft het. Hoe dat kan, blijft onbenoemd. Ze leeft verder alleen in een bos ver weg van de mensen. Ze heeft alleen contact met andere gemarginaliseerde vrouwen.
Op een dag komt bij Viviana de jonge Martino aankloppen. Het jongetje is verstoten door zijn ouders omdat hij lijdt aan albinisme. Zijn lichte huidskleur en witte haren brengen ongeluk, aldus de bijgelovige dorpsbewoners. Bij Viviana heeft Martino eindelijk het gevoel dat hij zichzelf kan zijn. Hij gaat voortaan door het leven als meisje en neemt de naam Rebis aan, een naam die door alchemisten ook wel werd gebruikt voor een mythisch wezen dat man en vrouw tegelijk was. Maar waar Rebis vrede heeft gekregen met zichzelf, hebben andere mensen dat niet…
Rebis is een universeel verhaal over genderidentiteit en aanvaarding. Het knappe aan dit album is dat die thematiek heel subtiel verweven is in een middeleeuws decor over bijgeloof en angst voor het onbekende, zonder dat de boodschap de lezer in het gezicht wordt gewreven. Veel blijft onbenoemd en juist dat is de kracht van dit verhaal. Dicataldo en Marchesini laten veel over aan de fantasie van de lezer.
Hier en daar is het misschien te subtiel voor sommige lezers. Het verhaal wordt in relatief weinig plaatjes per pagina verteld met heel weinig dialoog, waardoor het een enorme vaart heeft. Hierdoor worden de verschillende personages slechts vluchtig voorgesteld waardoor ze wat schetsmatig blijven. Zo blijft de rol van de vader van Martino/Rebis wel erg clichématig slecht. Er wordt veel gesuggereerd maar weinig uitgelegd, bijvoorbeeld over de vraag of Viviana nou wel of geen bovennatuurlijke krachten heeft.
Maar juist die subtiliteit is ook de kracht van dit verhaal. De lezer moet zelf op zoek naar verklaringen. Dicataldo en Marchesini voorkomen zo dat het album een al te hoog Disney-gehalte krijgt. Een gevaar dat toch al op de loer ligt door Dicataldo’s tekenstijl die weliswaar sfeervol, maar ook zoetig is.
De auteurs kiezen er bewust voor zaken niet te benoemen of uit te leggen. In plaats daarvan leggen ze de nadruk op een ogenschijnlijk detail dat het hele album terug blijft keren. De jonge Marino verzamelt aan het begin van het verhaal jonge larven. Iets waar de andere kinderen hem om uitlachen. De meeste larven worden door een aantal pestkoppen uit zijn dorp vertrapt. Martino weet er ééntje te redden. Gedurende het verhaal ontpopt die larve zich tot een vliegend hert, de mooiste kever van het bos. En aan het einde van het verhaal laat de inmiddels Rebis geworden hoofdpersoon de kever los om op zoek te gaan naar soortgenoten. Hij doet dat samen met zijn zus die hem altijd heeft geaccepteerd om wie hij is. Zo wordt de thematiek van het verhaal in enkele ogenschijnlijk onbelangrijke scènes in dit verhaal duidelijk samengevat.
Of Rebis ook zal worden opgepakt door het publiek voor wie het is gemaakt, valt helaas te betwijfelen. In een goedkopere uitgave zou het album in elke reguliere boekhandel bij de afdeling Young Adult ongetwijfeld gretig aftrek vinden. Maar als wat duurdere, luxe uitgave op de schappen van de stripspeciaalzaak waar jongeren toch voornamelijk komen voor de manga-afdeling, dreigt Rebis zijn publiek mis te lopen. En dat is verdomd jammer, want het is een prachtig album.
Irene Marchesini & Carlotta Dicataldo – Rebis. Lauwert. 192 pagina’s. hardcover. € 35,95
