Het bekende gezegde ‘beleeft augustus de laatste dag, gaan de stripuitgevers pas weer aan de slag’ is niet van toepassing op 2025. We hebben namelijk best wat nieuwe strips zitten lezen de afgelopen maand. Welke? Ja, dat leest u natuurlijk in ons succesnummer Kort van stof: snedig, accuraat en in sneltreinvaart. Gaan we:
Bloedkoninginnen – Isabelle: De wolvin van Frankrijk – Integrale editie (Daedalus): Isabelle moet om politieke redenen huwen met Edward II, de koning van Engeland en een notoir homoseksueel. Aangezien Isabelle allesbehalve woke is, zet ze een plan in gang om Edward II te onttronen en haar zoon op de troon te krijgen. Deze integrale bundelt één van de beste verhalen die al onder de Bloedkoninginnen banner werd uitgebracht. De makers creëren een perfecte blend van historische feiten gemengd met spanning, intriges en heel wat seks. Bovendien wordt het verhaal mooi in beeld gebracht met personages die, ondanks hun occasionele stramheid, toch expressief zijn.
Enola Holmes 7 – De zwarte koets (Diedeldus/Daedalus): Het jongere zusje van Sherlock Holmes is al even intelligent als haar oudere broer. Wanneer Sherlock een zaak niet kan of wil oplossen, springt Enola in de bres. In deze aflevering gaat ze op zoek naar een vrouw die door haar invloedrijke man als dood en vermist werd opgegeven. De plot is niet mis, maar het zijn vooral de prachtige tekeningen en de manier waarop sommige scènes in beeld gezet worden die de show stelen. Tekenares Lucie Arnoux schuwt het experiment niet en dat komt de reeks ten goede. Als we één kleine opmerking zouden geven dan zou die gaan over het lettertype. De gigantische spaties daarin komen een vlotte lezing van deze strip niet ten goede.
Het Oinkbeest (Oogachtend): Inge Bogaert breekt al enkele jaren potten met prachtig getekende prentenboeken voor kinderen. Met Het oinkbeest levert ze haar eerste strip af. Hele drommen mensen geboren voor circa 1989 weten wat een oinkbeest is. Het in de seventies met hun kauwgomballenboom pronkende muzikale duo Elly en Rickert konden er niet over zwijgen en schreven er zelfs een hele musical over. De musical en de hit die daaruit voortvloeide moet één van de bekendste Nederlandse sprookjes ooit zijn. Bogaert voorziet het verhaal nu van sfeervolle tekeningen in kleurpotlood en slaat zo twee vliegen in één klap: nostalgische veertigers kunnen hun hart ophalen aan goud uit hun kindertijd terwijl ze jongere generaties laten kennismaken met een magisch verhaal. Echt vet.
De wijsheid van mythes – Lancelot: De ridder op de schandkar 1/4 (Daedalus): Hoewel we fan zijn van De wijsheid van de mythes is het al even geleden dat we nog eens verrast werden door een nieuw album. Over dit nieuwe vierluik zijn we echter dolenthousiast. Dat komt in de eerste plaats omdat de makers, na Romeo en Julia en Adam en Eva nog eens een verhaal vertellen dat niet zo bekend is, waardoor de strip meteen veel boeiender wordt. Voeg daaraan toe dat de tekeningen van een hoger niveau zijn dan wat we gewend zijn en dat het extra dossier als vanouds heel wat extra waar voor uw geld aflevert en… Ah, u bent al op weg naar de stripwinkel.
Wunderwaffen 21 – Starjet, imminent gevaar (Daedalus): In de wereld van Wunderwaffen stopte WO II niet in 1945, maar ging gewoon door. (Stel je voor: meer bronmateriaal om te verstrippen! De droom van alle licht autistische, witte mannen van boven de vijftig.) De nazi’s beschikken in deze reeks over futuristische vliegtuigen waarmee ze een groot overwicht op de geallieerden hebben. De reeks loopt al te lang om de hele plot uit te leggen, maar sta ons toe te zeggen dat dit actie en pulp van de bovenste plank is. Er lijkt wel af en toe bespaard te worden op de kwaliteit van de tekeningen. Wat ons betreft, is dat het enige wat deze strip weghoudt uit de absolute top.
Space Reich 4 – Storm boven White Sands (Daedalus): Space Reich is een spin-off van bovenstaande Wunderwaffen, maar hierin breidt WO II zich uit naar de ruimte. Aangezien deze reeks nog geen ellenlange continuïteit achter zich heeft, is alles voor de beginnende wunderwaffer (Zo noemen de diehard fans van deze reeks zichzelf) iets makkelijker te volgen. Ook de tekeningen zijn beter dan die uit de moederreeks. In onze top 500 van deze maand uitgegeven WO II-strips staat Space Reich dus net iets hoger dan Wunderwaffen.
Suske en Wiske door… 11 – De anonieme alchemist (Standaard uitgeverij): In de reeks Suske en Wiske door… mogen bekende stripmakers een Sus en Wis verhaal vertellen in hun eigen stijl. Dat leverde al enkele prachtboeken op. Het is daarom vreemd dat Standaard uitgeverij nu Luc Morjaeu op de reeks loslaat. De man maakte meer dan 100 Suske en Wiske albums, dus er is geen sprake van een unieke nieuwe kijk of visie op de reeks. Alsof U2 een nummer van U2 covert. Dat maakt dit album toch zeker niet slecht. Zo zijn de tekeningen van absoluut topniveau. Morjaeu gebruikt de strip om al zijn favoriete personages uit de tijd van Vandersteen zelve ten tonele te voeren. De plot zelf is vrijwel onbestaande en dient enkel als kapstok voor de bonte parade van personages die de revue passeren. Voer voor nostalgici.
Het narrenschip 10 – De barst (Daedalus): Het narrenschip is één van de beste reeksen die Daedalus uitgeeft. Punt. Dit satirische sprookje steekt niet alleen met kop en schouders boven andere reeksen uit omdat tekeningen, personages en humor hoge toppen scheren, maar vooral door haar originaliteit. Het narrenschip is een satirisch sprookje en in dat genre verschijnen niet zo gek veel strips (meer). Voor onoplettende lezers is Het narrenschip een absurde fabel waar heel wat mee te lachen valt, maar voor de lezer die wat meer moeite doet, ontvouwt zich een parabel die onze maatschappij op de korrel neemt. Alles zit perfect, tot de dialogen in ambtenaren- of politiekersgewauwel toe. (Pluim voor vertalers en/of redactieleden!)
Orks & goblins 20 – Kobo en Myth (Daedalus): Al wie fan is van orks kan zich deze stripreeks blind aanschaffen. Wie daarbij ook nog eens fan is van goblins, Tolkien en J.L. Istin zal zijn, dan wel haar, plezier niet op kunnen. Orks & goblins hoort tot de betere fantasyreeksen met een goed uitgewerkte plot, prachtige tekeningen en vrij veel tekst. Dat laatste is voor ons een beetje een struikelblok, maar veel fantasyfans krijgen daar niet genoeg van. U weet wie u bent.
Elfen 35 – De haven der schaduwen (Daedalus): Als grote fans van scenarist Arleston keken we enorm uit naar het lezen van deze strip. We hadden nog geen enkele van zijn vorige bijdragen aan deze reeks gelezen, dus wisten niet welk vlees we in de kuip hadden. Als we Arleston niet zouden kennen, dan omschreven we deze strip onmiddellijk als “perfect in zijn genre”: de tekeningen zijn van bovengemiddeld niveau en het verhaal is een vlot weglezend half uurtje ontsnapping uit de echte wereld. We kennen Arleston echter wel en wat ons opviel, is dat hij voor deze reeks het belangrijkste wapen uit zijn arsenaal aan de ingang heeft achtergelaten: zijn humor.
Jommeke 327 – Trammelant in het verkeerde land (Standaard uitgeverij): In het midden van de nacht staat Jan Soldaat uit het Verkeerde Land onder het slaapkamerraam van Jommeke om hem te sommeren meteen met hem mee te komen. Lezers die het Verkeerde Land kennen, weten wat volgt: een absurd, fantasievol en sprookjesachtig Jommekesverhaal. Tekenaar en scenarist Gerd Van Loock levert hiermee zijn tigste puike Jommekesalbum toe aan de reeks.
Dagboek van een krijger 8 – Zet je schrap, Herobrine (Diedeldus/Daedalus): Dagboek van een krijger wordt ten huize 9e Kunst al enkele jaren enorm gesmaakt door onze jongste telg. Deze op Minecraft geïnspireerde reeks gaat erin als zoete koek (in tegenstelling tot witlof en broccoli). We hebben de strip ook eens ter hand genomen en kunnen niet anders dan ons nageslacht feliciteren met zijn goede smaak. De setting alleen al zorgt uiteraard voor een meerwaarde, maar de personages zijn zeldzaam goed uitgewerkt (voor een kinderstrip) en de nesten waarin ze zich werken zijn vermakelijk, zelfs voor de huismoeder van 30 die wij zijn. De tekeningen zouden beter kunnen, maar we merken dat dat voor een negenjarige van weinig belang is. Aanrader dus.
De wijsheid van de mythes – De Odyssee 3/4 – De list van Penelope (Daedalus): De Odyssee is één van de beste verhalen ooit en de mythes zijn wijs genoeg om niet te veel aan de plot daarvan te morrelen voor deze verstripping. Wat ze wel doen is deze klassieker voorzien van machtig mooie tekeningen en die hervertellen voor een modern publiek. Dit derde deel stelt allesbehalve teleur. De wijsheid die Homerus dacht te zullen verspreiden verdwijnt wel een beetje op de achtergrond door de iets sensationelere aanpak. Dat is voor ons in deze absoluut geen probleem. We zijn fan van popcorncinema. In het essay dat op de strip volgt probeert Luc Ferry de strip, en vooral zichzelf, als wijs te presenteren, maar hij slaagt er toch vooral in zichzelf en zijn thema een heel eind het ijle in te lullen. De schilderijen die zijn essay vergezellen zijn dan wel weer een welkome toevoeging.
Madeleine, verzetsstrijdster 2 – Het rode dekbed (Daedalus): Tegen al onze verwachtingen in is deel twee van dit waargebeurde verhaal over Madeleine Riffaud, die tijdens WO II op haar zeventiende lid werd van het Franse verzet, nog beter dan het eerste deel. Scenarist Morvan interviewde Madeleine en is voor deze reeks de componist van haar levensverhaal. De strip blijft gevrijwaard van té veel drama en schmalz, wat wellicht geen sinecure was gezien de enormiteit van wat Madeleine meemaakte en het feit dat Morvan een Fransman is. Tekenaar Bertail is een meester in compositie en zijn tekeningen passen perfect bij de emotionele – en ingetogen waar nodig – benadering van deze autobiografie. Grote klasse.
Buonaparte 3 – Het laatste oordeel (Daedalus): Het afsluitende deel van dit fictieve verhaal over Napoleon na zijn verbanning is een beetje een rommeltje. Middels stijve dialogen trachten de makers de brij van fictie en realiteit die ze in de vorige delen creëerden toch nog tot iets leesbaars te kneden. Wanneer je het kritische stemmetje in je hoofd uitschakelt en de strip met een zekere ironie benadert, blijft die leesbaar, maar in ons boekje stelt dit derde deel toch een beetje teleur.
Brul! 19: Brul! is een stripmagazine voor kinderen dat erin is geslaagd om een uiterst eigen niche uit te hakken in het aanbod. Brul! focust niet op de makkelijke en commerciële strip maar biedt absurde, soms filosofische, vaak grappige en altijd kwalitatieve strips. Bovendien schuwen ze de meer artistieke tekenstijlen niet. Dit nummer heeft als thema “de dood” wat ook niet het meest voor de hand liggende onderwerp is voor een magazine voor kinderen. Toch slagen de makers erin dit gegeven op een zeer begrijpelijke, menselijke en down to earth manier te benaderen. Misschien wel het beste nummer van Brul! tot nog toe.
Michelle 1 – Het daagt in het oosten (Silvester): Michelle heeft geheugenverlies en moet dat geheugen gaan zoeken in Turkije. We zitten hier al een tiental minuten ons best te doen om iets positiefs te vinden om u over deze strip te vertellen, maar moeten ons falen toegeven. De tekeningen in klare lijn zijn niet om over naar huis te schrijven, het verhaal hangt met haken en ogen aan elkaar, de plot is van de pot gerukt… Ah! De kleuren! Die zijn aanvaardbaar. We begrijpen eerlijk gezegd niet dat deze strip vertaald werd en dan nog in hardcover werd uitgegeven. Het moet zijn dat het boek deel uitmaakte van een package deal met andere strips van de hand van Olivier Marin, waarvan Silvester ook De autoreportages van Margot, de avonturen van Betsy en Jo Siffert uitgeeft.
De Eerste Wereldoorlog – IJzer en bloed (Periode 1914 – Februari 1916) (Silvester): De Eerste Wereldoorlog – IJzer en bloed (Periode 1914 – Februari 1916) is een strip voor wie nog niet helemaal echt alles weet over WO I en daarnaast niet zo gebrand is op een vlotte leeservaring en goede tekeningen.
Little England Integraal (Silvester): Nee, dan liever deze Little England. In deze strip volgen we de avonturen van de zestienjarige Jonathan, een Britse jongen die in Birma woont, omdat zijn vader daar Commandant is van een luchtmachtbasis. Ook in deze strip valt veel bij te leren, maar dat is niet de focus van het verhaal. Van Rijckeghem en Du Caju slagen erin om de lezer te laten meeleven met hun personage en stuwen de plot vooruit met goed gedoseerde actie. Prachtige tekeningen van de hand van een meester ook!
Het spook van de opera (Silvester): De gebroeders Brizzi, ook bekend van Dante’s Hel en Don Quichot van la Mancha zetten hun zegetocht verder. Hun formule is intussen bekend: men neme een literaire klassieker en verstrippe die zo getrouw mogelijk, met werkelijk verbluffend mooie potloodtekeningen. Grafisch gezien is dit hun beste boek tot op heden. De gebroeders hebben nog steeds wat werk te doen in het departement “vloeiende dialogen”. Maar het feit, en dit is heel persoonlijk, dat wij het verhaal van Het spook van de opera nog nooit gelezen hadden, droeg enorm bij aan onze waardering voor dit boek.
Lulu en Nelson 3 – De witte leeuwin (Silvester): Lulu is een Italiaans meisje dat in Zuid-Afrika bevriend raakt met Nelson. Samen moeten ze het hoofd bieden aan de ongelijkheid die het land verscheurt en de gestampte idioten die die ongelijkheid onderschrijven. Dit derde deel sluit de trilogie af. Woorden schieten tekort om deze reeks te beschrijven. Dit is de reden waarom we strips lezen. In prachtige, cinematografische en sfeervolle beelden brengen de makers een geloofwaardig, menselijk en diep ontroerend verhaal. Naast Lulu en Nelson is Zuid-Afrika zelf een derde hoofdpersonage, getuige de oogstrelende landschappen en fauna en flora. Prachtreeks!
Saint Seiya – De ridders van de Zodiak – Time Odyssey 2/5 Daedalus): Sinds het begin der tijden bekampen de goden van de Olympus elkaar om te zien wie de baas mag spelen over de Aarde. Athena heeft een resem mensen voorzien van speciale krachten: haar ridders. De strips van de ridders van de Zodiak torsen een extreem uitgebreide mythologie die voor de leek moeilijk te volgen is. Voor zover wij zien is er eveneens weinig logica gemoeid met plot en motivatie. Dat is begrijpelijkerwijze van minder belang in tegen manga aanleunend licht stripvoer. Het ontwerp van de personages, hun harnassen en wapens, swingt dan weer de pan uit. Drama en flitsende actie die een select publiek wel zullen weten te smaken.
De Mythics 2 – Parvati (Silvester): Deze stripreeks volgt een concept dat niet bulkt van vindingrijkheid. In het verleden probeerden zes boze goden de wereld te veroveren. Ze werden gestopt door zes helden. Nu gebeurt dat opnieuw en zes tieners, erfgenamen van voorgenoemde helden, moeten nu de kastanjes uit het vuur halen. Eén per album, dat spreekt voor zich. Dat de plot niet zo origineel is, hoeft de pret niet te drukken. De tekeningen en plot zijn energiek, de personages aimabel en het feit dat elk album zich in een ander land afspeelt, geeft de reeks veel kleur. Mooie serie om uw koters even mee te vertieren.
