Mouse Guard heeft altijd een unieke plek ingenomen in het subgenre van antropomorfische stripverhalen. De dieren zijn echte dieren en geen mensen met een dierenhoofd erop geplakt, en er is ook geen poging gedaan de verschillen in grootte tussen de dieren teniet te doen. Ze worden zoveel mogelijk realistisch afgebeeld en dat geeft de wereld van Mouse Guard een geheel eigen sfeer. In die wereld is de Black Axe een legendarisch wapen en mag elke wachter die het hanteert zich verheugen op eeuwige roem. In de Mouse Guard-boeken werd af en toe gerefereerd aan de maker, Farrer de smit, en hoe de bijl voor het eerst dienst deed, maar nooit werd dit verhaal verteld. Tot nu toe.
Dawn of the Black Axe begint in het jaar 915, exact 200 jaar voor het begin van Mouse Guard volume 3: The Black Axe. Matriarch Siobhan en enkele van haar hooggeplaatste wachters buigen zich over de kaart van het muizenrijk. Het wordt ingesloten door de jachtgebieden van vijf verschillende slangen. Elke dag krimpt het rijk een stukje meer. Die avond krijgen ze bezoek van Farrer de smit, met in zijn handen de Black Axe, gesmeed nadat Langtspyd, de slang aan de zuidoostelijke grens, zijn vrouw en kinderen had vermoord. Hij zoekt een wachter die zijn eer wil verdedigen door zijn gezin te wreken, maar de matriarch wil er niet van horen: “Je weet dat ik geen enkele patrouilleleider of kapitein van de wacht kan missen.” De oude Bardrick is het daar echter niet mee eens. “Al onze aandacht gaat naar het verbinden van onze wonden, in plaats van het stoppen van de aanvallen.” Hij aanvaardt de missie en neemt afstand van de wacht.
Het verhaal dat volgt, heeft een rechttoe rechtaan plot: Bardrick gaat op pad en vecht met de slangen tot hij zijn missie heeft volbracht. Maar Mouse Guard was nooit zo geliefd geworden als Petersen niet in staat was geweest van zo’n simpel plot een smeuïg verhaal te maken. Dat begint al bij de metgezel van Bardrick, de geest van een wapiti, een uit de kluiten gewassen edelhert met een slecht humeur. De slangen blijken bovendien niet zo eenvoudig te vinden, ze houden zich schuil, maar als ze verschijnen is de strijd episch want de dieren zijn groot en sterk. Niet elk gevecht gaat dan ook van een leien dakje. En zo wordt een eenvoudig verhaal over wraak langzaamaan een heldendicht.
Dawn of the Black Axe komt enigszins uit de lucht vallen. Petersen is nooit een snelle werker geweest en nadat hij het elastiek nog wat opgerekt had door korte verhalen te laten uitwerken door bevriende auteurs, volgde een pauze van maar liefst tien jaar. In die tijd verscheen er een rollenspel van Mouse Guard, een boek met een ABC en waren er plannen voor een film, maar stripverhalen verschenen er niet. Nu is er dus Dawn of the Black Axe en daarin heeft Petersen zichzelf opnieuw ontzien. Hij schreef het (half zo dikke) verhaal en verzorgde de inkleuring, maar de tekeningen werden gemaakt door Gabriel Rodriguez (die je misschien kent van Locke & Key en Little Nemo: Return to Slumberland). Rodriguez heeft niet zo’n zelfde warme, tactiele stijl als Petersen, zijn lijnen zijn strakker en schoner. Maar hij compenseert dat ruimschoots met zijn gevoel voor dramatiek, uitstekende cameravoering en gevoel voor compositie. Rodriguez voegt ook subtielere elementen toe, zoals zichtbare verschillen tussen vrouwelijke en mannelijke muizen, en tussen oude en jonge muizen. Details die in het werk van Petersen veelal verloren gingen, maar die wel degelijk iets toevoegen. Rodriguez werkt ook de slangen met zo’n zelfde oog voor detail uit, waardoor elke slang in meerdere opzichten uniek is en hierdoor vrijwel automatisch een persoonlijkheid krijgt.
Na een absentie van 10 jaar is Dawn of the Black Axe misschien maar half zo dik en niet eens getekend door Petersen zelf, maar laat dat je niet ontmoedigen. Het is opnieuw een heerlijk verteld verhaal in een soort middeleeuws decor, over dappere muizen en epische gevechten. Alle ingrediënten waar de serie zo geliefd om is. Ook voor wie nooit eerder een Mouse Guard-verhaal gelezen heeft, is dit een dikke aanrader. Je mist niks en het bevat geen spoilers. Laten we hopen dat David Petersen geïnspireerd is geraakt om door te pakken. Nu hij het niet meer hoeft te tekenen, moet het toch mogelijk zijn om weer met enige regelmaat nieuwe Mouse Guard-verhalen te produceren. Dawn of the Black Axe bewijst dat dit kan zonder verlies van kwaliteit.
David Petersen & Gabriel Rodriguez – Mouse Guard: Dawn of the Black Axe. Archaia. 96 pagina’s hardcover. $ 24,99
