Beatrice heeft geluk. Als ze vele meters boven de grond aan een boomtak bungelt, komt er een vreemd wezen aanlopen dat aanbiedt haar te helpen. Ze aarzelt, maar als haar vingers het begeven, is ze toch maar wat blij dat hij haar opvangt. Cadwallader heet hij, en naar eigen zeggen is hij de laatst levende Galduriër. Hij heeft een brief bij zich die hij niet kan lezen en is op zoek naar Alfirid, de tovenaar. Dat treft want dat is de opa van Bea. Loop maar mee! Maar als ze samen aankomen in het huis vinden ze een briefje waaruit blijkt dat Alfirid op pad is gegaan om “het zegel van de rusteloze slaper” te controleren. “Kom niet achter me aan”, drukt hij Bea op het hart, maar dit advies wordt uiteraard in de wind geslagen.
Het kost Beatrice en Cadwallader dagenlange omzwervingen om te ontdekken waar die rusteloze slaper zich precies bevindt, en als ze eindelijk op de plek van bestemming aankomen, is het ze snel duidelijk dat er grote problemen zijn. De rusteloze slaper blijkt Kest te zijn, een goddelijk wezen dat in de legenden figureert als vernietiger. Kest heeft het zegel verbroken, is uit zijn gevangenis ontsnapt en zal ongetwijfeld geen tijd verspillen om wederom chaos en ellende te veroorzaken. Haast is geboden! Maar hoe houd je een god tegen?
Lightfall is een klassiek queeste-verhaal met als inzet de strijd tussen goed en kwaad. Tim Probert heeft een bont gezelschap samengesteld om dat kwaad te bestrijden met als belangrijkste personages het meisje Beatrice en de Galduriër Cadwallader (Cad voor zijn vrienden). Lightfall is gemaakt met een jong publiek in gedachten en dat vertaalt zich onder meer in een onzekere Beatrice die zich regelmatig overspoeld voelt door de situatie (gesymboliseerd door zwarte, krullende vormen die haar omhullen). Dat weerhoudt haar er echter niet van altijd haar beste beentje voor te zetten. Daarin wordt ze geholpen door Cadwallader, Bea’s Japie Krekel die haar aanspoort het juiste te doen en haar moed inspreekt als ze bang is. Maar anders dan meneer Krekel is Cad een oersterke zwaardvechter à la Conan de Barbariër met de impulsiviteit en zelfovertuiging van een kind van vijf en dat levert niet alleen een hoop grappige situaties op, maar zorgt ook voor een verhaal met veel vaart.
De wereld waarin Lightfall zich afspeelt is op punten best complex en de hints en flashbacks waarmee Tim Probert de ontstaansgeschiedenis van de planeet Irpa uit de doeken doet, zijn soms omfloerst, op momenten zelfs té. Een beetje voorkennis (zonder spoilers) helpt om het verhaal te begrijpen zonder te hoeven terugbladeren. Irpa zelf, maar ook het water, de zon, de sterren… feitelijk alles werd gecreëerd door goddelijke oerwezens. Kest is zo’n wezen, maar ook de kleurrijke Lorgon die we ontmoeten in deel twee. Deze goden zijn niet almachtig, noch onsterfelijk. Ook goed om te weten: als Lightfall begint, is het eeuwig dag. De zon is namelijk vervangen door grote, lichtgevende bollen die boven de grote steden zweven.
Probert heeft niet alleen een unieke en rijke wereld geschapen, maar hij zorgt er bovendien voor dat het goed-kwaad thema niet platslaat. Gaandeweg ontdek je als lezer de grijswaarden in het verhaal. Dat werpt een ander licht op de queeste van onze helden en verandert ook de dynamiek tussen Bea en Cad. Aanvankelijk is de onbevreesde Cad de onbetwiste held, maar dankzij het groeiend inzicht van Beatrice wordt haar aandeel steeds belangrijker. Het kost weinig moeite om deze en alle andere personages in je hart te sluiten. Probert is goed in het creëren van aimabele, scherp afgestoken persoonlijkheden en zijn expressieve tekeningen en fraaie inkleuring brengen ze moeiteloos tot leven.
Lightfall is misschien geschikt voor een jong publiek, maar dat verhindert Probert niet om dat publiek uiterst serieus te nemen. Naarmate de serie vordert wordt de verhaallijn duisterder, gelaagder en worden er heel wat innerlijke demonen bevochten. Daardoor kan de strip ook moeiteloos gesmaakt worden door wie de tienerjaren al (ruim) ontgroeid is. Wat dat betreft is Lightfall goed vergelijkbaar met reeksen als Bone en Amulet. Lezers die hun tanden graag in een lang, fantasierijk verhaal zetten dat barst van de creativiteit en feel-good, maar die ook een duister randje niet schuwen, maken met Lightfall een uitstekende keuze.
Tim Probert – Lightfall 1: Het laatste licht & 2: Schaduw van de vogel. Silvester. 256 pag. kleur. hardcover € 29,95 / softcover € 19,95
