Wie destijds genoten heeft van het veelgeprezen De patiënt van de Franse auteur Timothé le Boucher, kan het album De dagen die verdwijnen niet laten liggen. Dat geldt trouwens ook voor wie niet zo onder de indruk was van die psychologische thriller. De dagen die verdwijnen uit 2017, dat nu door uitgeverij Lauwert is vertaald, was destijds Le Bouchers grote doorbraak in Frankrijk. Het is in veel opzichten beter dan het latere De patiënt.
Hoofdpersoon in dit album is de jonge Lubin Maréchal. Hij probeert als acrobaat de kost te verdienen. Om in zijn levensonderhoud te voorzien, werkt hij in een supermarkt. Maar wanneer hij op zijn werk verschijnt, wordt hem gevraagd waarom hij de vorige dag niet is komen opdagen. Lubin weet van niks, maar merkt dat het inderdaad een dag later is dan gedacht. Hij wijt het euvel aanvankelijk aan een klap op zijn hoofd, die hij heeft gekregen bij het oefenen van zijn acrobatische act, waardoor hij een dag lang heeft liggen slapen. Maar de volgende keer dat hij naar zijn werk gaat, blijkt precies hetzelfde te zijn gebeurd. Telkens slaat zijn leven één dag over.
Lubin installeert een camera in zijn slaapkamer en ziet tot zijn schrik op de beelden dat in de dagen dat hij er ‘niet is’, hij gewoon opstaat. Die andere Lubin doet van alles waar de ‘echte’ Lubin niets van af weet. En hij doet ook nog eens dingen waar hij het niet mee eens is. Zo is zijn haar ineens kort geknipt en verliest Lubin zijn vriendin wanneer de ander het op diens dagen met een andere vrouw aanlegt.
Lubin besluit een boodschap voor de andere Lubin achter te laten en na de vaste dag afwezigheid vindt hij een boodschap terug. De twee Lubins blijken elkaar totaal niet te mogen. Ze hebben een ander karakter, andere interesses en andere doelen in het leven. Lubin verliest langzaam alle regie over zijn eigen leven. Hij raakt echt in paniek wanneer hij niet alleen om de dag een deel van zijn leven kwijt raakt, maar de tussenpozen steeds langer worden.
In De dagen die verdwijnen komen veel thema’s terug die Le Boucher ook in De patiënt beroerde: traumaverwerking, het ontglippen van je leven en schizofrenie. Maar in dit album werkt de auteur de thema’s uit in een veel origineler scenario. In een interview met het fanzine BoDoï vertelde Le Boucher destijds dat het idee ontstond toen hij aan het einde van zijn opleiding probeerde de kost te verdienen als striptekenaar, maar er andere dingen naast moest doen om rond te komen: ,,Ik had het gevoel dat ik alleen om de dag leefde. Zo ontstond langzaam dit verhaal in mijn hoofd.’’
Er is het nodige aan te merken op dit vroege werk van Le Boucher. Als auteur moest hij nog het nodige leren. De tekeningen zijn wat vlakker dan in De patiënt en de overgangen van de ene na de andere scène zijn in het begin te abrupt om het verhaal goed te kunnen volgen. Later in het album gaat dat beter. Daarbij helpt het ook niet dat de vertaling van dit album nogal haastig is gedaan en zinnen soms woord voor woord uit het Frans zijn overgenomen, waardoor je als lezer soms moet puzzelen op wat er bedoeld wordt. Maar desondanks is De dagen die verdwijnen een geweldig album.
De kracht van deze psychologische thriller zit niet alleen in het originele scenario. Het zit hem vooral in het perspectief dat Le Boucher heeft gekozen. Het hele verhaal wordt verteld vanuit de ‘eerste’ Lubin. Het leven van de ‘tweede’ Lubin blijft volledig uit beeld. Wat die ander allemaal uitspookt, kom je slechts mondjesmaat te weten. Dat zorgt voor een knappe spanningsboog, waardoor je als lezer de paniek van Lubin ook begint te voelen. Dat effect wordt versterkt door de steeds langere tijdspanne die aan zowel de lezer als aan Lubin-1 voorbij blijkt te zijn gegaan tussen de verschillende scènes in.
Hoe langer je leest in De dagen die verdwijnen, hoe meer je naar adem moet happen. Het is daarmee een van de betere thrillers die dit jaar is verschenen. Ook heeft het meer literaire diepgang dan De patiënt. Uiteindelijk vertelt Le Boucher een verhaal over de vraag: hoe haal je kwaliteit van leven uit de weinig dagen die je hebt op aarde? Daarmee weet hij ook te ontroeren. Niet voor niets won Le Boucher er destijds de nodige prijzen mee. Topboek.
Timothé le Boucher – De dagen die verdwijnen. Lauwert. 192 pagina’s. hardcover. € 38,95
