Luc Brunschwig zag in 1992 Cape Fear van Scorsese. Hij verwachtte een film die hem zou laten bibberen en voelde zich achteraf nogal geïrriteerd over personages wier lot hem volkomen koud lieten. Toen tekenaar Laurent Hirn hem opbelde om een uur lang diezelfde frustratie te ventileren, deed Brunschwig een belofte: ik schrijf een verhaal over een psychopaat dat je wel zal laten bibberen.
Het resultaat was De geest van Warren, dat tussen 1997 en 2005 in vier albums verscheen bij Delcourt. Uitgeverij Talent gaf destijds de eerste drie delen in het Nederlands uit, maar het vierde deel, dat in het Frans vijf jaar na het derde verscheen, raakte nooit vertaald. Wie de reeks las, bleef achter in een raadselachtige leegte. Die leegte wordt nu gedicht door Tzooz, dat de complete reeks uitgeeft als integraal. Dat maakt dit meer dan een heruitgave.
Het verhaal draait om Warren Wednesday, een Navajo die in de jaren zestig opgroeide bij een labiele moeder die hem ervan overtuigde dat hij door God op aarde was gezet met een missie. Warren vindt die missie uiteindelijk bij de inheemse volkeren van Amerika. Hij wil hen hun gestolen land teruggeven. Als zijn reeks gewelddadige acties mislukt, wordt hij ter dood veroordeeld en geëxecuteerd. Voor zijn executie heeft hij echter in de gevangenis een vrouw van de stam zwanger gemaakt, in de overtuiging dat zijn geest in het nieuwe kind zal voortleven. Precies op het moment dat Warren sterft, wordt de baby geboren. Het kind groeit op met de zekerheid dat hij de reïncarnatie van Warren is. En de reeks van moorden gaat door, gesigneerd met een bloedige dubbele W.
Tegenover Warren staat Jonathan, wiens leven door Warrens daden is verwoest en die zich al jaren moet verschuilen voor de wraak van het moordlustige monster. Totdat hij er op een dag genoeg van heeft en de rollen omdraait. Warren is bereid zijn rol als psychopaat op te geven, maar Jonathan weigert dat toe te laten. Op het moment dat Warren hem zijn vergiffenis aanbiedt, kiest Jonathan ervoor het niet te accepteren en wordt hij zelf de beul. Brunschwig vergeleek dat in een interview met het joodse plichtbesef dat sommige overlevenden van de Tweede Wereldoorlog hun hele leven bleef achtervolgen. De obsessie om te straffen neemt langzaam de plek in van het leven zelf. Dat is de thematische kern van De geest van Warren en die is steviger dan het thrillerjasje doet vermoeden. Het boek stelt de vraag of wraak ooit meer is dan een manier om jezelf gevangen te houden
Servain tekent de eerste drie delen met een stijl die de toon goed aanvoelt. Ze zijn realistisch, direct en met een gevoel voor donkerte dat de sfeer draagt. Het vierde deel werd door een andere tekenaar afgewerkt en dat is te merken, al blijft de leesbaarheid intact. De lange onderbreking tussen deel drie en vier heeft zijn sporen nagelaten, niet zozeer in de kwaliteit als wel in de intensiteit. Brunschwig zelf erkende in een interview de vrees dat lezers die jarenlang hadden gewacht meer van het slot zouden verwachten dan het kon waarmaken. Die vrees was niet helemaal ongegrond. De afronding is solide, maar minder sterk dan de opbouw belooft.
Toch is De geest van Warren een reeks die zijn reputatie verdient. Brunschwig begreep eerder dan de meeste scenaristen van zijn generatie dat een thriller pas werkt als de personages meer gewicht dragen dan het plot en dat een moordenaar pas echt angstaanjagend wordt als je hem begrijpt. Warren is gevaarlijk omdat hij overtuigd is van zijn eigen rechtvaardigheid. Die overtuiging is niet uit de lucht gegrepen, ze is historisch, politiek en persoonlijk gefundeerd. Dat maakt hem angstaanjagender dan welke fantoomfiguur ook.
Tzooz verdient een pluim voor de moed om ook het lang ontbrekende vierde deel te vertalen en de reeks haar voltooiing te geven.
Luc Brunschwig & Stéphane Servain – De geest van Warren. Uitgeverij Tzooz. 216 pagina’s. hardcover. € 36,95
