Is al eens voldoende benadrukt hoe terecht het is dat Michiel van de Pol dit jaar de Stripschapsprijs won? De volkomen unieke manier waarop hij vaak intieme persoonlijke zaken omzet in vrolijkheid kan niet genoeg gelauwerd worden. In zijn autobiografische strips weet hij telkens de dunne lijn te bewandelen tussen positieve zelfspot en negatief sarcasme. Nooit verliest Van de Pol zijn evenwicht, waardoor je zijn albums altijd met een warm gevoel weer dichtslaat.
In zijn nieuwe album Mantel der liefde bewijst Van de Pol nog eens wat hij vermag. Het is een vaak schrijnend eerlijk portret geworden van de relatie die hij had met zijn een paar jaar geleden overleden moeder. 
Het album begint zo’n beetje met de mededeling van zijn moeder dat zij niet wil dat Van de Pol haar leven omzet in een stripverhaal, waarna Van de Pol over zijn eigen leven begint te vertellen en over zijn droom om als jongeling een groot kunstenaar te worden. Maar nadat zijn moeder weduwe wordt en langzaam steeds hulpbehoevender, wordt Van de Pol gedwongen minder met zichzelf bezig te zijn en meer met haar.
En dat vindt de tekenaar niet per se even leuk. Hij geeft een openhartig inkijkje in hun relatie, waarbij zijn moeder soms nogal dwingend en onaangenaam kan zijn en hijzelf steeds meer het gevoel krijgt dat hij te veel voor haar moet doen.
In een lange rij komische anekdotes werkt Van de Pol toe naar de onvermijdelijke loutering wanneer het moment van afscheid nemen is aangebroken. Hij wordt gedwongen nog eens goed naar de relatie met zijn moeder te kijken en beseft plots dat ze meer op elkaar lijken dan hij altijd heeft beseft.
Het knappe aan de boeken van Van de Pol is de herkenbaarheid van alle kleine, dagelijkse situaties die hij beschrijft. Juist doordat hij ze met vrolijke zelfspot op papier zet, krijgen de belevenissen van Van de Pol ook iets troostends voor de lezer. De gevoelens van Van de Pol zijn ook ergens in jouw leven jouw gevoelens geweest. En juist door de lichtvoetigheid van de manier waarop Van de Pol zijn twijfels en tegenslagen beschrijft, worden ook jouw twijfels en tegenslagen draagbaar.
Ook in Mantel der liefde doet Van de Pol dat met soms heerlijke grafische vondsten. Zoals op de paginagrote tekening waarin hij zichzelf wel tientallen keer afbeeldt waarbij hij een knappe balanceeract opvoert zonder te beseffen dat het altijd zijn moeder is geweest die als stevige basis voorkomt dat hij daarbij valt.
Mantel der liefde past in een lange rij troostboeken die Van de Pol de lezer al heeft geschonken. Maar de intimiteit waarin hij vertelt over de dood van zijn moeder en zijn twijfel of hij daar wel verdrietig genoeg over is, is zowel hartverscheurend als hartverwarmend. Je blijft als lezer achter met een lach en een traan. Alleen heel grote vertellers kunnen dat.
Met Mantel der Liefde heeft Van de Pol zichzelf wederom overtroffen. Het magnum opus van een toch al sterk oeuvre.
Michiel van de Pol – Mantel der liefde. Scratch. 184 pagina’s. hardcover. € 24,95
