Met Woestijngoud zetten Philippe Xavier en Matz hun trilogie voort na De Slang en de Coyote.
Hoofdpersoon Chuck is net vrijgelaten uit de gevangenis en probeert de draad weer op te pakken met zijn geliefde Kat. Samen dromen ze van een nieuwe toekomst, gefinancierd door geld dat ergens in de woestijn verborgen ligt. Ze zijn niet de enigen die naar de buit zoeken, en er is ook nog die figuur die als een schim door het verhaal loopt: de woestijngeest.
De setting is de sleutel. Door het verhaal te plaatsen in de jaren zeventig, trekken Xavier en Matz de western weg uit het museum van genre-clichés. Auto’s en radio’s duwen zich tussen de horizon en de mythe. Het levert een hybride wereld op: nog altijd de eindeloze leegte en de belofte van goud, maar ingebed in een tijd die zichzelf niet meer kan verliezen in romantiek. De dialogen, actiebeelden en zelfs de muzikale ondersteuning (de songteksten begeleiden de panelen) liggen voor het oprapen; Quentin Tarantino hoeft ze alleen nog maar even op film te zetten.
Xavier’s tekenwerk maakt de woestijn een personage dat zich tegen de mensen keert. Hij tekent brede kaders vol stilte en licht. Chuck en Kat dragen hun verleden zichtbaar in hun gezichten: lijnen, littekens, blikrichtingen. Het zijn geen helden die de frontier willen veroveren, maar beschadigde mensen die nauwelijks weten waar hun toekomst ligt.
Wie De slang en de coyote las, herkent de hand van Matz. Ook daar draaide alles om geld, verraad en de onvermijdelijke val. Maar waar dat boek ruimte liet voor lichtheid, is Woestijngoud een stuk soberder. Het luchtige randje is ingeruild voor een zwaarder thema: wat doet het verleden met je, en kun je ooit echt opnieuw beginnen?
Dat neemt niet weg dat het scenario soms voorspelbare bochten neemt. De schat als motor van het verhaal, de rivalen die uit de schaduw kruipen, het zijn bekende ingrediënten. Sommige bijfiguren zijn meer schaakstukken dan volwaardige karakters. Het verhaal blijft overeind dankzij de toon en de beeldtaal. De combinatie van modern Amerika en oude westernmythes voelt fris en geeft de strip een eigen identiteit.
Het resultaat is een boek dat niet alles opnieuw uitvindt, maar wel laat zien dat de western nog steeds een verhaal kan vertellen dat resoneert. We wachten met ongeduld op het afsluitende deel van de trilogie.
Philippe Xavier & Matz – Woestijngoud. Le Lombard (Getekend reeks). 112 pagina’s hardcover. € 23,99
